Opschieten. - Bijna klaar.
Jij hebt te veel metaal aan.
Ik ben geen koning van Azië.
Geef er een aan je zus.
En doe die sluier aan. We komen nog te laat.
Beschermheer, ik kus u. - Wat wil je?
M'n pispotten zijn de afgelopen negen dagen allemaal stukgeslagen.
Soldaten hebben ze uitgegoten over het hoofd van burgers.
Niet zo snel. Wie zegt dat het soldaten waren?
Misschien waren het wel gladiatoren. - Het waren soldaten.
De meesten zijn goede mannen, maar al die vreemde elementen...
Het zal niet meer gebeuren. - Ik hoop het.
Burgers die respect verdienen en pis over zich heen krijgen.
Er is geen druppel meer over. Hoe moet ik laken maken zonder pis?
Het zal niet meer gebeuren.
Dank u, beschermheer.
Minerva behoede u.
Broeder Mascius.
Broeder Vorenus.
Je bent nu een groot man. - Jij ook zo te zien.
Sinds ik hier ben doe ik niets anders dan eten en neuken.
Dit is geen legerkamp.
Ik wou niet oneerbiedig zijn.
Vergeef me, maar ik moet eerst m'n cliënten spreken.
En ik moet ze in volgorde ontvangen.
Natuurlijk, natuurlijk.
Vergeef me m'n grove soldatenmanieren.
Wat brengt jou hierheen?
Ik wou zien hoe het met je gaat. Goed, blijkbaar.
Waar is Titus Pullo? - Geen idee.
Kom nou. Pullo en jij waren zoals Castor en Pollux.
Pullo is dood voor mij.
Fijn dat het jou zo goed gaat.
Hoe is het met onze oude baas? - Goed.
Ik ga niet liegen.
Je broeders zijn ontevreden. Ze vinden dat hij ze vergeten is.
Ze krijgen niet meer geld. Er is een afspraak.
Inderdaad. En het zijn goede munten.
Z'n beeltenis staat er nu op. - Dat is z'n goed recht.
Onze broeders hebben meer nodig dan geld om een vreedzaam leven te leiden.
Geld raakt op. Wat moeten ze daarna doen?
Een vak leren? Niet waarschijnlijk.
Wat moeten ze doen? - Zeg wat je te zeggen hebt.
We willen grond in Italië.
Alle veteranen krijgen grond van Caesar, maar niet in Italië.
Jij hebt grond in Italië. - Omdat ik magistraat ben.
Maar er is geen grond voor hele legioenen.
Het moet er mooi zijn.
Ik heb het nog niet gezien. Te druk. - Natuurlijk. Druk, druk.
We willen niet onredelijk zijn. - Mooi zo.
We hebben een afspraak.
Bespreek het met hem. Mogen Mars en Bellona je behoeden.
Pas op, baas.
Salve, Pullo.
Hoe is het?
Stukje muis?
Ze zijn lekker pittig hier. - De beste muis in de stad.
En, heb je werk voor me?
Er moet altijd wel iemand dood. - Geef me z'n naam.
Het probleem is dat je discretie wilt.
De vorige keer heb je die arme man over de hele Aventijn laten rennen.
Je had het net zo goed op het Forum kunnen doen.
Ik moet aan m'n reputatie denken.
De mensen komen naar mij toe omdat mijn mannen betrouwbaar zijn.
Ik zal zo stil zijn als de dood.
Kom morgen terug. Urbo brengt je naar je man.
Geef me wat geld vooruit.
Niet hier.
Dit is een respectabele kroeg, voor fatsoenlijke burgers.
Ik kan geen landbouwgrond maken.
Jawel, door uitzetting. - Wie moet ik uitzetten?
Je vijanden. - Heb ik nog vijanden?
Vreemd genoeg. - Ik maak vrienden van ze.
En vijanden maken van je veteranen?
Zouden ze zich tegen mij keren? - Ze zullen niet tegen u vechten...
maar ze zullen roven en plunderen.
In jouw naam. Niet goed.
Zeg tegen Mascius dat ik z'n oprechtheid respecteer.
Zeg dat m'n veteranen als zonen voor me zijn...
en dat ik alle loyale veteranen grond zal geven in...
Pannonia. Goed, vruchtbaar land bij de rivier.
In Pannonia? - Zeg het maar.
Pannonia is ver weg. Mascius zal het weigeren.
Kan Mascius de mannen in elk geval meekrijgen?
Het 10e zeker en dan zullen andere legioenen volgen.
Doe hem dan een persoonlijk aanbod.
Hoe hoog? - Dat mag jij beslissen.
Magistraat, m'n nicht houdt de volgende marktdag een symposium...
en ik zou willen dat u en uw vrouw ook komen.
We zijn zeer vereerd. - Is er iets?
M'n vrouw en ik zijn eenvoudige mensen.
Geeft niet. Jullie wennen wel aan de hogere kringen.
Hoe zit hij? - Veel comfortabeler.
Nog zo'n lofrede van Cicero kan m'n rug niet aan.
Hij prijst je zo hemelhoog dat je zou gaan denken dat hij 't meent.
Salve, magistraat. - Salve, Lucilius.
M'n man is thuis. Fijn dat jullie gekomen zijn.
Graag gedaan.
Kom nog eens terug. Ik zal jullie graag ontvangen.
Bedankt.
Hou daar nu mee op.
Ontvangen, zegt ze. Ik...
Dames.
Magistraat.
Echtgenoot. - Wie zijn dat?
Gehuurd. Zien ze er niet indrukwekkend uit?
Bedek ze wat meer.
Je ziet er moe uit.
Ga even liggen. - Kon dat maar.
Met goedkeuring van de senaat en het volk...
is onze geliefde vader, Gaius Julius Caesar...
tot dictator voor het leven benoemd.
Bovendien wordt de vijfde maand van nu af aan juli genoemd, te zijner ere.
Verwijder dat.
Die tekening staat op elke muur, op elke heuvel.
Maar koning Caesar weet dat je loyaal bent.
Daar maak ik me geen zorgen om. Maar zie ik er echt zo uit?
Het komt in de buurt. - Het is tragisch.
Een portret kan je vuur, je edele vitaliteit niet vangen.
Het is waar.
Je hebt dezelfde gratie als je voorvader. Het plebs ziet hem in jou.
Ze zien m'n naam, meer niet. De onnozele halzen.
Ander onderwerp. - Een naam is belangrijk.
Je kunt een kat een vis noemen, maar dan zal hij nog niet zwemmen.
Het plebs houdt van vrijheid. - Ze geven geen barst om vrijheid.
Ze zien hun meerderen graag vechten.
Dat kost niets en het bloed is echt. - Kom mee.
Kijk eens.
Moet je dat zien.
Een stoel. Nou en? - Een stoel? Het is een troon.
Tronen zijn doorgaans meer versierd. Deze is sober en duidelijk een stoel.
Ben je blind? - Rustig.
Je moeder zei al dat je laf bent. - M'n moeder is ongelukkig.
Vergeef me. - Ik ben geen lafaard.
En ik ben ook niet blind.
Ik weet wat Caesar is. Ik heb ogen.
Maar ik heb beloofd z'n vriend te zijn. Nee, ik ben z'n vriend.
En voor vriendschap laat je de republiek sterven.
Ik ben maar een man.
Het lot van de republiek ligt niet in mijn handen.
Je vergist je.
De republiek ligt wel degelijk in je handen.
Het volk zal de dood van de tiran alleen aanvaarden als jij het mes vasthoudt.
Nu ga je te ver.
Hij moet dood.
Hij zal nooit in ballingschap gaan.
Hij moet dood.
Wacht, vriend.
Wacht.
Hoe is het met die Gallische kut?
Goed gesmeerd zeker?
Praat alleen als ik het zeg.
Daar, in het midden. Aufidius.
Moordenaar.
Moordenaar. Hij heeft Aufidio vermoord.
Hij heeft Aufidio vermoord. Moordenaar.
Moordenaar. Aufidio.
Hij heeft Aufidio vermoord. Moordenaar.
In Pannonia?
Pannonia is 900 mijl hiervandaan. - Eerder 600.
Het ligt bijna in Germania.
Goede grond en bossen vol wild. - Vol Teutoonse en Dacische rovers.
Onze broeders willen niet meer vechten.
Als onze broeders Pannonia aanvaarden, zal Caesar jou dankbaar zijn.
Hoezo? - Vijfduizend denarii.
Ik begrijp je niet. - Ik denk van wel.
Denk je dat ik m'n broeders verraad voor vijfduizend denarii?
Zeven dan. - Zelfs niet voor 20.000.
Ik ben niet zo hebberig als anderen. - Als wie?
Ik zeg alleen dat ik mijn eer niet zo goedkoop verkoop.
Je verraadt onze broeders niet.
Als ze Pannonia niet willen, krijgen ze niets.
Soldaten sterven niet van de honger. - Maar ze sterven wel.
Vijftien.
Tien.
Twaalf.
Ik ga dan maar 's, broeder.
Fijn je gezien te hebben.
Jou ook.
Is die man weg? - Ja.
Kan dit ermee door? - Je ziet er prachtig uit.
Ik ben doodsbang.
Je redt het wel.
Ik heb genoeg zorgen. Ik maak me niet druk om graffiti.
Maar ze hebben gelijk. Brutus zal je verraden.
Weet je dat zeker?
Z'n moeder zal niet rusten voor je dood bent.
Servilia is niet erg op me gesteld, maar me dood willen...
Atia, je overdrijft. - Je bent gewaarschuwd.
Ik heb hem gewaarschuwd.
Je bent mijlenver weg.
Ergens waar het aangenaam is, hoop ik.
Het is allemaal hetzelfde. - Dat zeggen ze.
Ik heb je hulp nodig.
Je moeder is een gemeen en harteloos mens.
Maar ik voel me ellendig zonder haar.
Ik heb geprobeerd het goed te maken, maar ze mijdt me.
Als een lepralijder.
Ze weigert zelfs met me te praten.
Wil jij eens met haar praten?
Zeg haar hoe miserabel ik me voel.
Dat is niet nodig.
Haar minachting voor je is geveinsd. Ze is verzot op je.
Dat is een gemene leugen.
Atia, ik wil je spreken. - Dat mens daar bij de deur, wie is dat?
Met die ordinaire jurk aan.
Ze is hier met Vorenus. Z'n vrouw, neem ik aan.
Wat is het hier mooi. Zelfs het plafond is beschilderd.
Ze is zo heerlijk volks. - Ik stel je even voor.
Zullen we rondlopen? - We wachten hier. Rustig.
Magistraat, m'n nicht wil met uw vrouw kennismaken.
Hoe heb jij zo'n bloem gevonden? - Toen ze nog jong en dwaas was.
Hou jij Niobe bezig terwijl ik met haar man praat?
Graag.
Vertel eens, wie heeft deze verbazingwekkende jurk gemaakt?
Ikzelf. - Nee toch?
Toch wel.
En, wat zegt Mascius?
Hij aanvaardt Pannonia voor twaalf. - Heel goed.
Dat is veel minder dan ik gedacht had.
Ik moet ze allemaal door jou laten omkopen.
Liever niet.
Ik maakte een grapje.
Ik begrijp het.
Ga zitten.
Je hebt één man gecorrumpeerd en duizenden een roversleven bespaard.
Ik wou dat ik weer in Gallië was. Oorlog voeren is veel simpeler.
Magistraat Vorenus. Hij is nu hoger in rang dan jij, jongen.
Neem me niet kwalijk, magistraat Vorenus.
Ik hoor dat Titus Pullo terecht moet staan wegens moord.
Is dat waar? - Ja, het is waar.
Hij werkt als huurmoordenaar. Hij heeft op klaarlichte dag een man vermoord.
We moeten iets voor hem doen. - We moeten niets doen.
Niets? - Hij heeft Aufidius Dento vermoord.
Ondervoorzitter van het gilde van nagelmakers, en een criticus van mij.
De mensen zullen denken dat ik hem dood wilde.
Daarom mag ik Pullo niet helpen.
En wilde u dat?
Wilde u hem dood hebben? - Ik wist niet eens dat hij bestond.
Ik weet niet waarom hij vermoord is. - Er kunnen veel redenen zijn.
Als het lijkt alsof ik m'n tegenstanders laat vermoorden...
verlies ik de steun van het volk.
Noch kan iemand die met mij gelieerd is hem helpen.
Heeft hij vrienden die een advocaat voor hem zoeken?
Hij is schuldig.
Soldaten moeten leren dat ze niet boven de wet staan.
Ik weet dat hij je broeder is, maar we hebben geen keus.
Het is allemaal waar.
We kunnen gaan, tenzij je... - Ja? Het is erg leuk, maar...
Ik weet het.
Castor.
Laat Timon de jood morgenochtend komen.
Welterusten, moeder. - Welterusten, lieverd.
Ik snap niet wat er mis mee is.
Mozes, zoek je een pleiter? - Ik ben de nummer één.
Neem mij, baas. Topadvocaat. - Ben je goed?
Goed? Ik zou zelfs Medea vrij krijgen.
Voor welke zaak is het? - Een man die Titus Pullo heet.
Wegwezen, jood. - Wil je de zaak niet?
Ik zuig nog liever Pluto's doornige pik af.
Iemand anders?
Wil er iemand werk?
Niemand?
Je kunt beter opbiechten wie je betaald heeft. Dan toon je berouw.
Dat kan ik niet doen. Ik heb het beloofd.
Misschien had je geld nodig voor je zieke moeder of voor een vriend?
Dat zou helpen. - Ik had geld nodig om wijn te kopen.
Heb je vrienden die voor je willen getuigen?
Er moet toch iemand zijn?
Lekker brood. Heb je nog meer?
Titus Pullo, soldaat van het 13e Gallische legioen.
Beschuldigd van moord op de burger Aufidius Dento...
Caeliusheuvel, stam van de Falerna.
Het proces werd aangespannen door z'n vrienden.
We beginnen.
Wie spreekt er namens het lijk van Aufidius Dento?
Ik...
Maius Nigidius.
Wie spreekt er namens Titus Pullo?
Ik...
Priscus Maevius.
Accusator, begin maar.
Burgers, vrienden...
toen ik van de dood van Aufidio hoorde, was m'n verdriet groot.
Een goede man, doodgestoken, afgeslacht op klaarlichte dag...
op straat.
Ik was erg verdrietig, maar ik was niet verbaasd.
Die gruwelen zijn dagelijkse kost geworden.
Ellendelingen zoals hij zijn even gewoon als ratten.
Ik ga uw tijd niet verdoen met omstandige bewijzen. Kijk naar hem.
Er is geen twijfel aan. We weten allemaal dat hij schuldig is.
Salve, broeder.
Insgelijks, broeder. - Niet goed, hè?
Pullo was toch dood voor jou? - Voor iedereen binnenkort.
Je bent een harde.
Maar je vergist je. Tussen mes en altaarsteen kan veel gebeuren.
Pullo is niet alleen.
We laten geen broeder veroordelen door die honden.
Ze zullen zo meteen harder blaffen. Zodra het kan, bevrijden we hem.
Roep ze terug. - Waarom?
Snap je niet wat hier op het spel staat? - Pullo's leven.
Wat er politiek op het spel staat. - De politiek kan me wat.
Als Caesars mannen Pullo redden...
zullen de mensen denken dat hij opdracht gaf voor de moord.
Hij doet wat hij wil. - Hij wil de orde herstellen.
Dat lukt niet als z'n soldaten ongestraft moorden.
Als ik ze nu terugroep, sta ik voor schut.
Het kan veel erger.
Zou je het ze zeggen?
Als het moet, ja.
Moet je ons zien, broeder.
Hoe heeft het zover kunnen komen?
Het is voor de republiek. - Een waardige zaak dan.
Roep ze terug.
Bovendien weigert deze soldaat, deze bruut...
deze barbaar van god-weet-waar, z'n opdrachtgever te noemen.
Caesar.
We noemen geen namen, burger. We weten het niet.
We kunnen het raden, we kunnen het heel goed raden...
maar we weten het niet, en dat maakt z'n misdaad nog erger.
Kan zo'n monster zwaar genoeg gestraft worden?
Ik denk het niet.
Maar misschien kan m'n confrater het tegendeel bewijzen.
Priscus Maevius, spreek.
Deze man is alleen maar een hulpeloze knecht.
Een instrument.
Een marionet. We zouden medelijden moeten hebben, geen woede.
Medelijden met hem.
Met z'n ontaarding. - Wacht.
Zeg je dat hij onschuldig is?
Nee, ik zeg alleen...
Als je hem niet onschuldig acht, zijn we klaar. Acht je hem onschuldig?
Nee, edelachtbare. - Goed dan.
Titus Pullo, veroordeeld tot de dood in de arena.
Ik heb je altijd als mijn zoon beschouwd.
O jee, wordt het zo'n gesprek?
Goede zet.
Ik wil je wat vragen, van vader tot zoon.
Iemand moet Macedonië overnemen van die idioot van een Valerius.
Ik zou jou willen benoemen.
Ik, Macedonië besturen? - Als je wilt.
Waarom wil je dat ik Macedonië bestuur?
Jij bent er geschikt voor.
Weinigen zijn minder geschikt dan ik.
Je hebt jezelf altijd onderschat.
Je zou grootse dingen kunnen bereiken als je wilde.
In Macedonië?
Liever niet.
Denk er nog eens over na.
Ik heb iemand nodig die ik kan vertrouwen.
Wil je me uit Rome weg hebben? - Helemaal niet.
Ik heb je hulp nodig.
Iemand die je kunt vertrouwen?
Ik kan je toch vertrouwen? - Twijfel je aan mij?
Zei ik dat? - Heb ik je reden tot twijfel gegeven?
Aangezien je het vraagt, ja. Zoals je goed weet.
Je spreekt over jaren geleden. - Telt oud verraad niet mee?
Ik heb niets verraden.
Had je me gezegd dat je naar Rome wou oprukken...
en me om m'n steun gevraagd, dan had ik je die gegeven.
Ik zou je voor gek verklaard hebben...
maar ik had je gesteund, want je bent als een vader voor me.
Maar je hebt me niet om m'n steun gevraagd.
Je eiste 'm met het mes op de keel. Ik heb niets verraden.
Vergeef me, je hebt me nooit verraden.
Waarom vertrouw je me nu niet? - Dat doe ik wel.
Zozeer dat je me van Rome naar Macedonië wilt sturen.
Bedankt, ik ben zeer vereerd...
maar ik ga niet.
Ik kan eisen dat je gaat. Die bevoegdheid heb ik.
Als m'n vader...
Als m'n vader beschouwde ik je. - Voor een jaar, meer niet.
Tot de rust hersteld is. - Vergeef me. Ik voel me onwel.
Wees redelijk. Je staat op elke muur terwijl je een mes op m'n keel houdt.
Dat kan ik niet negeren.
Alleen tirannen moeten tirannendoders vrezen.
En jij bent geen tiran. Heb je me dat niet vaak genoeg gezegd?
Je mag gaan.
Janus, Gaia en Dis...
ik smeek u nederig dit schepsel als offer te aanvaarden.
En als het u behaagt...
vraag ik u Eirene een lang leven te gunnen.
En ook m'n vriend Lucius Vorenus en z'n gezin.
Als het niet te veel gevraagd is.
En laat Eirene weten dat ik spijt heb van wat ik gedaan heb.
Kom soldaat, naar boven.
Pas op voor hem.
Een soldaat.
Kom op, lafaard, vecht.
Ga staan en vecht. - Ik wil niet.
Zo gaat dat niet. Je moet je verzetten.
Niet als ik niet wil.
Ik wil gewoon sterven. Kom op, maak me af.
Kul. Vooruit.
Waar is je waardigheid gebleven?
Hé soldaat, wakker worden.
Kom hier en zuig m'n pik af.
Pak gewoon je zwaard op.
Sta op en hou het vast, meer hoef je niet te doen.
Je bent een moederskindje.
Jij en het hele 13e. Niks dan moederskindjes.
Praat niet over het 13e.
Ik pis op het 13e.
Allemaal zwijnenjongen.
Stel je samen met het hele 13e op en zuig m'n...
13.
In de herfst verdwijnen ze. - Wie?
Palingen. Ze verdwijnen.
Is dat zo? - Waarheen?
Waar gaan ze heen, de palingen? - Niemand weet het.
Het is een raadsel.
Eindelijk.
Gebruik de volgende keer liever geen veteranen.
Moeder?
Ik ben Caesar geen vriendschap meer verschuldigd.
Ik moet m'n plicht doen.
Ik praat met Cassius.
We zullen zien wat we kunnen doen.